Google+
Showing posts with label Subhadra Kumari Chauhan. Show all posts
Showing posts with label Subhadra Kumari Chauhan. Show all posts

Friday, November 18, 2011

YEH KADAMB KA PED AGAR MAA by Subhadra Kumari Chauhan



YEH KADAMB KA PED AGAR MAA  by Subhadra Kumari Chauhan

Subhadra Kumari Chauhan


YEH KADAMB KA PED AGAR MAA, HOTA YAMUNA TEERE,
MAIN BHI US PAR BAITH KANHIYA,BANTA DHEERE,DHEERE...

LE DETI YADI BANSURI ,TUM DO PAISE WALI,
KISI TARAH NEECHE HO JATI YE KADAMB KI DALI,

TUMHEIN NAHI KUCH KEHTA,PAR MAIN,CHUPKE CHUPKE AATA,
US NEECHI DALI SE AMMA, UNCHE PE CHAD JATA....

WAHIN BAITH PHIR ,BADE MAJE SE,MAIN BANSURI BAJATA,
AMMA AMMA KEH TUMHEIN BANSI KE,SWAR MEIN BULATA....


SUN MERI BANSI KO MAA TUM ITNI,KHUSH HO JATI,
MUJHE DEKHNE KAAM CHOR KAR,TUM BAHAR TAK AATI....

TUMKO AATA DEKH BANSURI RAKH,MAIN CHUP HO JATA,
PATTON MEIN CHIPKAR DHEERE SE,PHIR BANSURI BAJATA...

GUSSE HOKAR MUJHE DANTI KEHTI,"NEECHE AAJA",
PAR JAB MAIN NA UTARTA,HANS KAR KEHTI,"MUNNA RAJA"....

NEECHE UTRO MERE BETA ,TUMHEIN MITHAI DUNGI,
NAYE KHILONE,MAKHAN,MISRI,DHOODH MALAI DUNGI...

MAIN HANS KAR SABSE UPAAR KI TEHNI ,PAR CHAD JATA,
EK BAAR "MAA" KEH PATTON MEIN WAHIN,KAHIN CHIP JATA...

BAHUT BULANE PAR BHI "MAA", JAB MAIN NA UTAR KAR AATA,
TAB "MAA" TUMHARA HARIDAY,BAHUT VIKAL HO JATA...

TUM AANCHAL PASAR KAR MAA WAHIN PED KE NEECHE,
EESHWAR SE KUCH VINTI KARTI,BAITHI AANKHEIN MEECHEY.....

TUMHEIN DHYAN MEIN LAGI DEKH,MAIN DHEERE DHEERE AATA,
AUR TUMHARE FAILE AANCHAL MEIN,AAKAR CHIP JATA...

TUM GHABRA KAR AANKH KHOLTI,PHIR BHI KHUSH HO JATI,
JAB APNE "MUNNE RAJA" KO,APNI GODI MEIN HI PATI....

ISI TARAH KUCH KHELA KARTE,HUM TUM DHEERE DHEERE,
"MAA" KADAMB KA PED AGAR,YE HOTA YAMUNA TEERE.......

Jhansi ki Rani by subhadra kumari chauhan



Subhadra Kumari Chauhan
Sinhasan hil uthey raajvanshon ney bhrukuti tani thi,
budhey Bharat mein aayee phir se nayi jawani thi,
gumee huee azadi ki keemat sabney pehchani thi,
door phirangi ko karney ki sab ney man mein thani thi.
Chamak uthi san sattavan mein, yeh talwar purani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Kanpur key Nana ki muhn boli bahen chhaveeli thi,
Lakshmibai naam, pita ki woh santaan akeli thi,
Nana key sangh padhti thi woh Nana key sangh kheli thi
barchhi, dhal, kripan, katari, uski yehi saheli thi.
Veer Shivaji ki gaathaayen uski yaad zabani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.


Lakshmi thi ya Durga thi woh swayan veerta ki avatar,
dekh Marathey pulkit hotey uski talwaron key vaar,
nakli yudh-vyuh ki rachna aur khelna khub shikar,
sainya gherna, durg todna yeh they uskey preeya khilwad.
Maharashtra-kul-devi uski bhi aaradhya Bhavani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Huee veerta ki vaibhav key saath sagai Jhansi mein,
byah hua ban aayee Rani Lakshmi bai Jhansi mein,
rajmahal mein baji badhai khushiyan chhaee Jhansi mein,
sughat Bundelon ki viroodaavalee-si woh aayee Jhansi mein.
Chitra ney Arjun ko paya, Shiv sey mili Bhavani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Udit hua saubhagya, mudit mahalon mein ujiyali chhayee,
kintu kaalgati chupkey-chupkey kali ghata gher laayee,
teer chalaaney vaaley kar mein usey choodiyan kab bhaayee,
Rani vidhva huee hai, vidhi ko bhi nahin dayaa aayee.
Nisantan marey Rajaji, Rani shok-samani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Bujha deep Jhansi ka tab Dalhousie man mein harshaaya,
Raajya hadap karney ka yeh usney achhaa avsar paaya,
fauran fauj bhej durg par apna jhandaa phehraya,
lawaris ka waris bankar British Raj Jhansi aaya.
Ashrupurna Rani ney dekha Jhansi huee birani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Anunay vinay nahin sunti hai, vikat shaasakonki maaya,
vyapari ban daya chhahta tha jab wah Bharat aaya,
Dalhousie ney pair pasaarey, ab to palat gayee kaaya
Rajaon Nawwabon ko bhi usney pairon thukraaya.
Rani daasi bani, bani yeh daasi ab Maharani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Chheenee rajdhani Dilli ki, Lucknow chheena baaton-baat,
Qaid Peshwa tha Bithur mein, hua Nagpur ka bhi ghaat,
Udaipur, Tanjore, Satara, Karnatak ki kaun bisaat?
jabki Sindh, Punjab Brahm par abhi hua that vajra-nipaat.
Bengaaley, Madras aadi ki bhi to vahi kahani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Rani royee rinvason mein, Begum gum se thi bezaar,
unkey gehney kapdey biktey they Calcutta key bazzar,
sarey aam nilaam chhaptey they angrezon key akhbar,
"Nagpur key zewar le lo, Lucknow key lo naulakh haar".
Yon pardey ki izzat pardesi key hath bikani thi
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Kutiya mein bhi visham vedna, mahalon mein aahat apmaan,
veer sainikon key man mein tha apney purkhon ka abhmaan,
Nana Ghunghupant Peshwa joota raha tha sab saamaan,
bahen chhaveeli ney Ran-Chandi ka kar diya prakat aahvaan.
Hua yagna prarambh unhey to soyee jyoti jagani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Mahalon ney di aag, jhonpdi ney jwala sulgayee thi,
yeh swatantrata ki chingari antratam sey aayee thi,
Jhansi cheti, Dilli cheti, Lucknow laptey chhayi thi,
Merat, Kanpur, Patna ney bhari dhoom machayi thi,
Jabalpur, Kolhapur, mein bhi kuchh hulchul uksani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Is Swatantrata Mahayagna mein kayee veervar aaye kaam,
Nana Ghunghupant, Tantya, chatur Azeemullah sarnam,
Ahmedshah Moulvi, Thakur Kunwar Singh, Sainik Abhiram,
Bharat key itihaas gagan mein amar rahengey jinkey naam.
Lekin aaj jurm kehlati unki jo Qurbani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Inki gaatha chhod, chaley hum Jhansi key maidanon mein,
Jahan khadi hai Lakshmibai mard bani mardanon mein,
Lieutenant Walker aa pohoncha, aagey bada jawanon mein,
Rani ney talwaar kheench li, hua dhandh asmanon mein.
Zakhmi hokar Walker bhaga, usey ajab hairani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Rani badhi Kalpi aayee, kar sau meel nirantar paar,
ghoda thak kar gira bhoomi par, gaya swarg tatkaal sidhaar,
Yamuna tat par angrezon ney phir khayee Rani sey haar,
vijayee Rani aagey chal di, kiya Gwalior par adhikar.
Angrezon key mitra Scindia ney chhodi rajdhani thee,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Vijay mili, par Angrezon ki phir sena ghir aayee thi,
Abkey General Smith sammukh tha, usney munhki khayee thi,
Kaana aur Mandra sakhiyan Rani key sangh aayee thi,
Yudh kshetra mein un dono ney bhari maar machayi thi.
par peechey Hughrose aa gaya, Hai! gheeri ab Rani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

To bhi Rani maar kaat kar chalti bani sainya key paar,
kintu saamney naala aaya, tha woh sankat visham apaar,
ghoda adaa, naya ghoda tha, itney mein aa gaye avaar,
Rani ek, shatru bahuterey, honey lagey vaar-par-var.
Ghayal hokar giri Sinhni, isey veer gati paani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Rani gayee sidhaar chita ab uski divya sawaari thi,
mila tej se tej, tej ki woh sachchi adhikaari thi,
abhi umr kul teis ki thi, manuj nahin avtaari thi,
humko jeevit karney aayee ban Swatantrata-naree thi,
dikha gayee path, sikha gayee humko jo seekh sikhani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Jao Rani yaad Rakhengey yeh krutagna Bharatwasi,
yeh tera balidaan jagavega Swatantrata avinasi,
hovey chup itihaas, lagey sachchai ko chahey phansi,
ho madmaati vijay, mitaa dey golon sey chahey Jhansi.
Tera Smarak tu hi hogi, tu khud amit nishaani thi,
Bundeley Harbolon key munh hamney suni kahani thi,
Khoob ladi mardani woh to Jhansi wali Rani thi.

Saturday, August 20, 2011

Subhadra Kumari Chauhan



Subhadra Kumari Chauhan
Subhadra Kumari Chauhan (1904- February 15, 1948) was an Indian poetess famous for her emotionally charged Hindi songs.

Early life

Born in Nihalpur village in Allahabad District in Uttar Pradesh. She initially studied in the Crosthwaite Girls’ School in Allahabad and passed the middle-school examination in 1919. After her marriage to Thakur Lakshman Singh Chauhan of Khandwa in the same year, she moved to Jabalpur.


Family

She had five children.Sudha Chauhan (now deceased), Ajay Chauhan (now deceased), Vijay Chauhan (now deceased), Ashok Chauhan (now deceased) and Mamta Chauhan(Bhargava),currently residing in Buffalo, New York. The Spouses of Ajay and Ashok Chauhan currently live in Jabalpur, Madhya Pradesh.


Writing career

She has authored a number of popular works in Hindi poetry. Her most famous composition is Jhansi Ki Rani, an emotionally charged poem describing the life of Rani Lakshmi Bai. The poem is one of the most recited and sung poems in Hindi literature. This and her other poems, Veeron Ka Kaisa Ho Basant, Rakhi Ki Chunauti and Vida, openly talk about the freedom movement. They are said to have inspired great numbers of Indian youth to participate in the Indian Freedom Movement. Here is the opening stanza of Jhansi ki Rani:



simhasan hil uthe, rajavanshon ne bhrikuti tani thi,
boodhhe bharat mein aayi, phir se nayi jawaani thi,
gumi hui azadI ki keemat sab ne pahachani thi,
door firangi ko karne ki sab ne man mein thani thi.
chamak uthi san sattawan mein, woh talwaar puraani thi,
bundele harbolon ke munh ham ne sunI kahani thi,
khoob la di mardani woh to jhansI wali rani thi.

English translation:


The thrones shook and royalties scowled
Old India was re-invigorated with new youth
People realised the value of lost freedom
Everybody was determined to throw the foreigners out
The old sword glistened again in 1857
This story we heard from the mouths of Bundel bards
Like a man she fought, she was the Queen of Jhansi

Subhadra Kumari Chauhan wrote in the Khariboli dialect of Hindi, in a simple, clear style. Apart from heroic poems, she also wrote poems for children. She wrote some short stories based on the life of the middle class too.

Death

She died in 1948 in a car accident near kalbodi (in Seoni,MP). An Indian Coast Guard ship has been named after her. A Statue of Subhadra Kumari Chauhan has been installed by the M.P Govt.in front of the Municipal Corporation office of Jabalpur

Works
Collections of poems

Tridhara
Mukul (1930)
Yeh Kadamb Ka Ped

These anthologies consist some of the well-known poems like Jhansi ki Raani, Veeron Ka Kaisa Ho Basant and Yeh Kadamb Ka Ped.
Collections of short stories

Bhikhre Moti (1932)
Unmadini (1934)
Seedhe-Saade Chitra (1946)